Топ-100
Back

ⓘ Сопственост или посед е било каков физички или нематеријален ентитет што е во сопствeност на личност или група на луѓе или правно лице како корпорација. Во зави ..




                                     

ⓘ Сопственост

Сопственост или посед е било каков физички или нематеријален ентитет што е во сопствeност на личност или група на луѓе или правно лице како корпорација. Во зависност од природата на поседот, сопственикот на поседот има право да го троши, продава, изнајмува, става под хипотека, трансферира, заменува или уништува.

Важните широко распространети видови на сопственост вклучуваат вистинска сопственост комбинација на земјиште и некои подобрувања, лична сопственост физички предмети што припаѓаат на некоја личност, приватна сопственост имот во сопственост на правни лица или деловни субјекти, јавна сопственост државна сопственост или државна сопственост и достапен имот и интелектуална сопственост. Наслов или право на посед, обезбедува релација меѓу поседот и други личности, обезбедуваjќи на сопственикот право да располага со имотот според сопствените желби.

                                     

1. Дефинирање

Сопственоста вообичаено се вели дека е дефинирана и заштитена од страна на локалниот суверенитет. Поседувањето, не секогаш се изедначува со дефиницјата дадена од локален суверенитет. Некои филозофи тврдат дека имотните права произлегуваат од општествена конвенција, додека други ги наоѓаат оправдувања за нив во моралот или законот на природата.

Различни научни дисциплини можат да го третираат концептот посистематски, но дефинициите се разликуваат на различни полиња. Научниците на општествените науки најчесто ја дефинираат сопственоста како колекциjа на правата. Тие нагласуваат дека сопственоста не е односот меѓу луѓето и работите, туку односот меѓу луѓето во врска со работите.

Јавна сопственост е имот контролиран од страна на државата или од страна на целата заедница. Приватна сопственост е имот што не е јавна сопственост. Приватната сопственост може да биде под контрола на еден човек или група од луѓе.

                                     

1.1. Дефинирање Општи карактеристики

Правата на современата сопственост се засноваат на концепции за сопственици и поседи кои припаѓаат на правни лица, дури и ако правното лице не е физичко лице. Во повеќето земји, корпорациите на пример имаат законски права слични на оние на граѓаните.

Имотните права се заштитени во сегашните закони на повеќето држави, обично во нивниот Устав или во Декларацијата на правата. Заштитата е пропишана и во "Универзална декларација за човекови права на Обединетите нации, член 17 и во Европската конвенција за човекови права ECHR, протокол 1.

Традиционалните принципи на правата на сопственост се:

  • Право на било каква корист од имотот
  • Право за пренос или продажба на имот
  • Право на исклучување на други лица од имотот.
  • Контрола на користењето на имотот

Не секоја личност или ентитет кои имаат интерес за одреден дел од имотот можат да ги користат сите можни права на сопственост. На пример, како корисник на одреден дел од имотот, не постои можност да се продаде имотот, бидејќи закупецот има право само на поседување и не е сопственик на трансфер. Слично на тоа, додека сте корисник, сопственикот не може да го користи неговото право да ве исклучи од имотот.

Исто така, имотот може да се одржи во голем број на форми, како на пример преку заедничка сопственот, сопственост на заедницата, единствена сопственост или закуп. Овие различни видови на сопственост може да ја искомплицираат можноста на сопственикот кога станува збор за правата на сопстветност. На пример, ако двајца луѓе се сопственици на едно парче земја, во зависност од законите, може да имаат огранична слобода со располагање на имотот.

Правните системи еволуирале за да може да се покријат споровите кои произлегуваат од поседување, користење, пренесување и отстранување на имот, особено оние кои вклучуваат договори. Позитивно право ги дефинира таквите права, а судството се користи за да се засилат правата на сопственост.

Според Адам Смит, очекување добивка од "подобрување на акции на капиталот" се потпира на приватната сопственост. Тоа е претпоставка на капитализмот дека сопственичките права ги охрабруваат сопствениците да го прошират имотот, да стекнат поголемо богатство, и ефикасно да ги алоцираат ресурсите врз основа на работата на пазарот на труд. Од ова се разви модерната концепција за имотот, каде што правата се спроведуваат од страна на позитивното право, со очекување дека тоа ќе придонесе за поголемо богатство и подобри стандарди на живеење. Сепак, Смит, исто така, изрази многу критички поглед на ефектите од законите за нееднаквата сопственост:

"Секаде каде што има голем имот, постои голема нееднаквост. Граѓанската власт, колку што е надлежна за безбедноста на сопственоста, во реалноста треба да воспостави одбрана на сиромашните против богатите, или на оние кои поседуваат сопственост против оние кои не поседуваат ништо."

Во својот текст, "Заеднички закон", Оливер Вендел Холмс го опишува имотот, како да има два фундаментални аспекти. Првиот е поседување, кој може да се дефинира како контрола на ресурсите врз основа на непостоечката можност на друг да се противречи на владетелот. Вториот е насловот, што е очекување дека другите ќе ги признаат правата да се контролира ресурс, дури и кога не се поседува.

  • Oсновните принципи на социјализмот се свртени кон критика на овој концепт, при што се наведува меѓу другото, дека цената на одбрана на сопственоста е повисока од враќање на сопственост на приватен имот и дека, дури и кога правата на сопственост потикнуваат сопствениците да го зголемат својот имот или да создадат богатство, тие го прават тоа само за сопствена корист и тоа не се совпаѓа со користа за други лица или за општеството во целина.
  • Слободниот социјализам обично ги прифаќа правата на сопственост, но за краток период. Со други зборови, човек мора да се направи помалку или повеќе континуирано користење на добро или да го изгуби правото на сопственост. Ова обично се нарекува "поседувачки имот". Така, во овој систем, отсутностна на сопственост е нелегитимна и работниците поседуваат сопствени машини или друга опрема на која што работат.
  • Комунизмот тврди дека само колективната сопственост на средствата за производство преку политичкото тело ќе обезбеди минимизирање на нееднакви или неправедни резултати и ќе придонесе максимизирање на придобивките, па затоа приватната сопственост на капиталот треба да биде укината.
  • Класичниот либерализам се потпира на трудовата теорија на сопственост. Таа тврди дека имате свој живот и со тоа следи дека мора да имате некаква сопственост материјална или интелектуална и дека оваа сопственост може да се тргува во слободна размена со другите.

И комунизмот и некои видови на социјализмот, исто така, ја потврдуваат идејата дека приватната сопственост на капиталот е сама по себе нелегитимна. Овој аргумент главно се потпира на идејата дека од приватната сопственост на капитал секогаш само една класа добива бенефиции, кои доведуваат до доминација преку употреба на овој приватен капитал. Комунистите не се противат на личен имот, кој е "тешко заработеен, самостекнат или самозаработен". И социјализмот и комунизмот внимаваат да се направи разлика помеѓу приватната сопственост на капиталот и приватна сопственост.

                                     

1.2. Дефинирање Видови на имот

Повеќето правни системи прават разлика помеѓу различни видови на имот, особено кога станува збор за земјиште и сите други форми на имотни-стоки, подвижен имот или лична сопственост. Тие често разликуваат материјална и нематеријална сопственост. Една шема на категоризација специфицира три видови на сопственост: земјиште, недвижнини, и лична сопственост.

Според правните закони, недвижен имот е комбинација на интереси во земјата и нивни подобрувања, а лична сопственост е интерес за подвижен имот. Правата на недвижностите се права кои се однесуваат на земјата. Овие права вклучуваат сопственост и употреба. Сопствениците може да ги дадат правата на лица и ентитети во форма на договори за закуп и лиценци.

Подоцна, со развојот на повеќе комплексни теории за имотот, личниот имот е поделен на материјални средства како што се автомобили и облека, во нематеријална сопственост.

                                     

2. Опфат

Двете главни оправдувања дадени за оригиналниот имот се напор и недостиг. Џон Лок го дефинира напорот како "мешање на вашиот труд" со објекти, или зачувување на земјиште. Бенџамин Такер повеќе се осврнува кон филозофијата на имотот, односно на прашањето Која е целта на имотот?. Неговиот одговор е да го реши проблемот на недостиг. Само кога предметите се релативно малку во однос на желбите на луѓето тие стануваат сопственост.

На пример, ловците на земјиште не сметаат дека земјиштето е имот, бидејќи нема недостиг на земја. Земјоделските општества подоцна создале обработливо земјиште, заради негов недостиг. За нешто да биде економски ретко, тоа нужно мора да има ексклузивна сопственост - се користи од страна на едно лице ги исклучува другите од негово користење. Овие две оправдувања доведуваат до различни заклучоци за тоа што може да е сопственост.

Интелектуална сопственост опфаќа нематеријални работи како идеи, планови, нарачки и аранжмани, кои обично се сметаат за валиден имот кај оние кои ги поддржуваат и оправдуваат напорите, но неправилен на оние кои не ги поддржуваат, бидејќи тие немаат право на ексклузивитет на имотот. Законот во сите општества има тенденција да се развие кон намалување на бројот на работите за кои јасно не постојат сопственици. Поддржувачите на имотните права тврдат дека тоа им овозможува подобра заштита на ограничените ресурси, додека критичарите велат дека тоа води кон "експлоатација" на тие средства за лична корист и дека го попречува искористувањето на потенцијалот. Овие аргументи имаат различна важност за различни типови на имот.

Работи што немаат сопственици се: идеја освен за интелектуална сопственост, морска вода, гасови во Земјината атмосфера, животните во дивината, небесни тела и вселена, и земјиште на Антарктик.



                                     

3. Сопственик

Законите за сопственост може да варираат во голема мера меѓу земјите во зависност од природата на имотот на интерес. Лицата може да поседуваат имот директно. Во повеќето општества правните лица, како што се корпорации, фондови поседуваат сопственост.

                                     

4. Теории на сопственост

Постојат многу теории на сопственост. Една од нив е релативно ретката прва теорија на поседување на сопственост, каде што сопственоста на нешто е оправдана само ако некој заземе нешто пред некој друг да го направи тоа.

                                     
  • Правото на индустриска сопственост е релативно нова правна дисциплина. Таа се развива со донесување на првите национални закони и со меѓународните конвенции
  • Јавна сопственост јавен домен, од анг. public domain - сопственост која го опфаќа телото на знаење и иновација особено творечките дела како пишувањето
  • Интелектуална сопственост - израз кој вклучува повеќе различни типови на умствена активност за кои се признаваат посебни права и за коишто постојат посебни
  • Јавна сопственост е сопственост достапна за употреба на јавноста. Спаѓа во рамките на државна сопственост Терминот може да се користи било за да се опише
  • за интелектуална сопственост содржат и позитивни и негативни критики на истата. Критичарите на терминот интелектуална сопственост тврдат дека зголемената
  • Светската организација за интелектуална сопственост СОИС е меѓународна организација во рамките на ОН. Игор Јанев, UN and the international financial
  • интелектуалната сопственост се одбележува годишно на 26 април. Настанот е основан од Светската организација за интелектуална сопственост СОИС во 2000
  • од останатите ентитети. Регистрираниот заштитен знак е интелектуална сопственост и вообичаено е поврзан со име, збор, фраза, лого, симбол, дизајн, слика
  • индустриската сопственост потпишана во Париз на 20 март 1883, била една од првите меѓународни договори за интелектуалната сопственост Со неа е воспоставена